او مترجمي بسيار امين و توانا بود، براي به دست آوردن متن‌هاي خوب زحمت زيادي مي‌كشيد و بارها كار خود را اصلاح مي‌كرد. اغلب از معاصر معروفش لاوي بن گرشن انتقاد مي‌كرد.
آثار او را به ترتيب تاريخي اصل آنها ذكر مي‌كنم‌:
1. جمهور افلاطون‌، يعني شرح ابن رشد بر آن‌. ترجمه در سال 1302 در اوره به پايان رسيد و در سال 1321 در زندان بوكر آن را اصلاح كرد. بار ديگر در سال 1322 اصلاح كرد.
2. ارغنون ارسطو. ترجمه‌ٴ جامع ابن رشد، تاراسكن 1329. اين اصلاحي بود از ترجمه‌ٴ پيشين‌ يعقوب بن ماهر (1289).
3. ارغنون ارسطو، ترجمه‌ٴ سوٴالات مربوط به نكات مبهم شرح ابن رشد. در 1320 به انجام‌ رساند (نخستين كار تاريخ‌دارش‌). برخي از اين سوٴالات در يك شرح مفصل عبري يهودا بن‌اسحاق كُهِن شاگرد سموئيل نيز ديده مي‌شود. متن عبري را ابراهيم بالمِسي به لاتيني ترجمه‌ كرد (چاپ 1550 و غيره‌).
4. اخلاق ارسطو. ترجمه‌ٴ تلخيص ابن رشد از اخلاق نيكوماخوسي‌، در سال 1321 در زندان‌ بوكر به انجام رسيده است‌. سموئيل نه از متن عربي كه در اختيار داشت و نه از ترجمه‌ٴ خودش‌ راضي نبود و اميدوار بود پس از رهايي از زندان آن را اصلاح كند.
مترجمان يهودي اخلاق نيكوماخوس را بخش اول سياست مي‌پنداشتند و جمهور افلاطون را بخش دوم آن‌.
5. هوپسيكلس (دوم ـ 1 پ‌م‌): تكمله‌ٴ ترجمه‌ٴ قالونيموس بن قالونيموس از مقاله‌ٴ چهاردهم‌ اصول اقليدس‌. اين ذيل مربوط به شكل‌هاي (قضاياي‌) 30 و 31 است‌، كه در ترجمه‌ٴ قالونيموس‌ نيست‌. در سال 1335 انجام گرفته‌.
6. بطليموس (دوم ـ 1): شرح ابن رشد بر بخش‌هاي اول تا سوم مجسطي‌، در 1330 ـ 1331 در تاراسكن انجام گرفت‌.
7. اسكندر افروديسي (سوم ـ 1): مقاله‌ٴ اول از رساله درباب روح كه اسحاق بن حنين (نهم ـ 2) آن را به عربي و سموئيل در سال 1324 در مرسيه به عبري ترجمه كردند. سموئيل ترجمه‌ٴ خود را از روي يك متن عالي انجام داد و سپس از روي متن ديگري اصلاح كرد و در سال 1340 تحرير نهايي را در مونته ليمار فراهم ساخت‌.
8، 9. ابوعبدالله محمد بن معاذ اشبيلي‌: رساله درباب كسوف تام كه روز دوشنبه‌ٴ آخر سال‌471ه ق روي داد. آخرين روز آن سال چهارشنبه سوم ژوئيه‌ٴ سال 1079 بود. روز اول ژوئيه‌ٴ سال 1079، كه دوشنبه بود، در اشبيليه كسوفي روي داد.1